De mini-tentoonstelling ‘Er is hier (n)iets’ vond plaats op de toenmalige locatie van Werkplaats K (Elbereveldstraat 105, Kerkrade) en kwam tot stand in samenwerking met Famke Stoms. De werken waren een indirecte reactie op het verhuisproces waar Werkplaats K zich op dat moment midden in bevond. De gebruiksovereenkomst die zij hadden met gemeente Kerkrade voor het gebouw dat anders lange tijd had leeggestaan kwam tot een eind. Dit voormalige middelbare schoolgebouw bood 15 jaar werkplek aan een groep lokale kunstenaars die er ateliers hielden, samenwerkten, tentoonstellingen organiseerden, soep maakten, de buurt uitnodigden, soms dansten en vaak vergaderden tijdens een maandelijks ontbijt op zondagochtend.

Onder hen ook mijn ouders: Karin Veldkamp en Jos Reinders. Mede dankzij hen groeide ik op in een omgeving waar het vanzelfsprekend leek dat kunst ook een sociaal proces is. Een proces waaruit blijkt dat het kunstenaarschap zelf niet los staat van de omgeving waarin het uitgevoerd wordt, en de betekenis die het daarin draagt én vormt. Het gebouw waar dat in plaats vond was nooit een white cube. Het probeerde dat soms wel te zijn, maar bleef uiteindelijk veel meer een plek die geleefd werd.

Het verhuisproces waartoe Werkplaats K geforceerd werd was een emotioneel traject dat tegelijkertijd de afsluiting van mijn residentieperiode daar markeerde. Op de dagen dat ik langs ging om nog een laatste keer gebruik te maken van de atelierruimte daar, zag ik op de centrale hal een verhaallijn ontvouwen over het afscheid nemen van een plek. De gang kreeg een nieuwe functie waarin spullen, meubels en materiaal werden uitgedeeld of herverdeeld. Soms waren de objecten herkenbaar in hun afkomst: uit welk atelier of van welke handen ze vandaan kwamen. De mengelmoes die ontstond was net zo sprekend voor Werkplaats K als groep: een verzameling eigenzinnige karakters die niet bang waren om te delen.

De beeldende interventies die Famke en ik deden in deze ruimte reageerden indirect op het toneelstuk van de objecten die tijdens deze verhuisperiode langskwamen. De korte tentoonstelling kwam tot stand uit een maakproces van enkele dagen, waarbij we de beeldende elementen van het gebouw zelf accentueerden. De toevallige (ver)plaatsing van spullen die aan het verhuizen waren, werden onderdeel van het geheel. Markeringen van objecten die soms maar kort aanwezig waren bleven achter als vorm of groeiden verder tot een installatie.